Stilteplekken

Stilte plekken is een begrip wat komt uit de trend om te denken in activiteitgerelateerde werkplekken in inrichtingen. Vroeger bestond er meer een indeling als: Directiekamers, werkplekken (al dan niet in eigen kamers of tuinen), vergaderkamers, kantines en wachtruimtes. Simpel gezegd hadden managers een eigen kamer, en personeel had een bureau in een ruimte met enkele of vele anderen. Wat voor werk je ook deed, het gebeurde aan datzelfde bureau. Voor formeel overleg was er de vergaderkamer.

Tegenwoordig, de laatste 10 jaar, komt er steeds meer het besef dat medewerkers verschillende soort werkzaamheden doen. Dit verschilt ook weer per bedrijf en per archetype medewerker. Er is meer besef dat medewerkers regelmatig even kort overleggen met één of meerdere collega’s, soms men simpel bureau/computer werk doet, formeel met anderen vergadert en dat er ook momenten zijn dat men focus nodig heeft. Dit kan focus zijn door geen visuele afleiding, betere akoestiek/rust of privacy door de aard van het gesprek.

Stilte plekken, ook wel concentratieplekken genoemd zijn vaak akoestisch gescheiden ruimtes, soms volledig van glas of met een deur. Deze ruimtes bieden een enkel persoon om even zonder interruptie en ruis te kunnen werken aan complex werk wat veel aandacht vergt of privacy die verder gaat dan het verlagen van stemvolume en een bureau in de hoek.